Dit het met ‘n kartondoos begin – handgeskrewe kaartjies in agt verskillende handskrifte, waarvan die oudste gedateer 1911 is.
Drie jaar het gepas tussen die oorgawe van daardie doos en die boek wat vandag in die winkels lê. Elke resepte is getoets, elke anekdote verifieer, elke bladsy geskryf met respek vir die vroue wat dit eers geskryf het.
Dit is hierdie daardie soort boek: vir die kombuistrap, nie die koffietafel nie – al is die boontjie ook te mooi om weg te steek.
