Die kombuis is klein, die pot is groot, en die stroop is – soos altyd – koud genoeg om ‘n lepel te laat krak. So het dit al sedert 1978 gegaan.
Ouma Bettie se koeksisters het ‘n reputasie wat verder strek as dorp se grense: bros buite, sag binne, en soet net tot by daardie punt waar dit nog steeds ‘n geskenk kan wees.
Haar geheim? ‘n Skeut gemmer en ‘n druppel suurlemoen in die stroop. En geduld. Baie geduld.